Kangin❤

อยากอัพหลายรอบละ แต่อารมณ์หมดก่อนกลางครัน (เอะยังงัย)
ตามครั้งนี้ออกแนวนอยๆนิดนึง = = มันหลายๆอย่างบวกๆกันไป
ทีละเล็กทีละน้อยผสมกัน มันเลยออกแนวนอยนิดนึง (หรอ)
แต่อยากจะบอกว่าตามครั้งนี้รู้สึกผิดมากมาย เคยแอบงอนคังอิน(มีสิทธิ์??)
เมื่อเดือนเจ็ดปีที่แล้ว คืออารมณ์ตอนนั้นมันแย่สุดๆ ดวงมันหายไปไหนหมด
ตามครั้งนี้ออกแนวชิวๆ (หรอว่ะ) เพราะมันไม่ได้คาดหวังเหมือนครั้งก่อนๆไง
ครั้งนี้แบบคิดไว้แล้วว่า เออแค่มันเห็นกูกะป้ายไฟกูพอใจละ ไม่หวังแล้ว
เพราะแฟนคลับอันล้นหลาม อารมณ์มันเลยค่อยๆลดลงไปโดยปริยาย ......

วันศุกร์ที่ 11 กรกฎาคม 2551
ตื่นเช้ามาออกแนวตื่นเต้น ตอนคืนไอ้ซิ่วด่าเพราะเดินไปเดินมาอยู่นั้น
จัดของเก็บของเตรียมตัวไปตามผู้ชายสุดๆ แต่ความจริงนัดเดอะแก๊งไว้ที่
กรุงเทพ 10 โมง หรือ 11 โมงนิแหละ คืออีส้มขี้เกียจตื่นละ เลยบอกเดอะแก๊ง
ไปว่าเจอกันที่สุวรรณภูมิเลยละกัน ฮ่าๆๆ อีส้มเลยตื่นเกือบเก้าโมงเช้า
ไปหาอะไรแดกกะไอ้ซิ่วก่อนที่มันจะส่งกูขึ้นรถตู้ไปสุวรรณภูมิ
อารมณ์แบบว่าไม่เคยขึ้นรถตู้แถวมอมาก่อน อีส้มเลยคิดว่าสงสัยมันส่งทุกคน
เสร็จแล้วค่อยไปส่งกูที่สุวรรณภูมิหละมั้ง แต่โคตรกลัวเหอะตอนนั้นสิบโมงกว่า
แล้วจะทันไหมว่ะ กลัวไปไม่ทันเอสเจมา สรุปรถตู้ไปส่งกูคนแรกที่สุวรรณภูมิ
แง่วววว สรุปกูต้องนั่งรถเดอะแก๊งที่สุวรรณภูมิ นั่งหน้าบอร์ดไฟล์ทเข้าไฟล์ทออก
น่านแหละ นั่งจ้องแต่ไอ้ไฟล์ทของเอสเจที่จะลง คือตอนนั้นมันง่วงมากๆเลยละ
นั่งฟังเอมพีสามไป จ้องมันไป สรุปเอสเจไฟล์ทแลนด์ก่อนกำหนด เฮ้ออออออ
แล้วเดอะแก๊งก็โทรมาบอกว่าถึงแล้วเลยเดินไปหา คือแดดร้อนเหอะ ร้อนสัดอ่ะ
กูนึกว่าฝนจะตกซะอีก ...แต่ไปถึงรถปุ๊บโอ้โหเดอะแก๊งกู ตอนนี้เป็นสาวกันหมดแล้ว
ตั้งแต่ตามเอสเจพัทยามาเห็นความแตกต่างเดอะแก๊งกูโคตรๆ ฮ่าๆๆ
แต่ไปๆมาๆตอนนั้นจิตตกละเพราะได้ยินข่าวมาว่าเอสเจไปรถตู้
คือตอนนั้นนั่งคิดอยู่นั่นกูจะได้เห็นมันไหม กูจะได้เล่นกะมันไหม บลาๆๆ
แล้วก็นั่งรถอยู่ดีๆ อิเจ๊กี๊ดลั่นรถอีส้มก็ตกใจ หันไปอิเจ๊กี๊ดอะไรว่ะ สรุป ...
รถทัวร์เอสเจ ตอนนั้นวิ่งไปที่รถทัวร์เลยโคตรดีใจกูจะได้เห็นอปป้าแล้วววว
พอวิ่งไปถึงปุ๊บแม้งอารมณ์แปรปรวนอีกรอบคือ สติ๊กเกอร์ซุปเปอร์โชว์ =________="
มันยังดำได้อีกอ่ะ ดำกว่านี้มีอีกไหมว่ะ แต่พอส่องเห็นละว่ะ (ปลอบใจตัวเอง)
แล้วให้เดอะแก๊งไปถ่ายรูปกะรถ บลาๆๆ ไป และแล้วก็ถึงไฟล์ทที่เอสเจจะลง
ตื่นเต้นเหอะ จะเห็นไหมว่ะ จะเป็นยังงัยต่อไป ไม่เจอกันตั้งปีนึง ตอนนี้จะเป็นไงมั้ง
ไอ้ต่ายก็เล่าให้ฟังว่าคังอินใส่หมวกไหมพรมต้องส่องเอา กูก็แบบ เอาว่ะ สู้ตาย
พอเอสเจขึ้นรถทัวร์ปั๊บ เลยตามโลดดด ..... รถตู้ที่ตามมันคือคาราวานรถตู้ชัดๆ
ขนาบซ้ายยยยย ... เห็นใครไม่รู้เดาไม่ออกแต่ไม่ใช่หมีแน่ๆไอ้สติ๊กเกอร์ลายๆ
กูก็มองไม่เห็น เง้ออออ ขนาบขวาาาาาา ... กูเห็นแต่อีทึก นอกนั้นใครนักไม่รู้
มองไม่เห็นไอ้สติ๊กเกอร์มันลายเกินไป แล้วคังอินกูละ อยู่ไหนนนนน โฮฮฮฮฮ
พอไปอิมแพคปุ๊บวิ่งฉิบหายวายป่วง แต่เด็กที่รอมันเยอะมากอ่ะ แทรกไปไม่ไหว
เลยให้ไอ้ต่ายคือป้ายไฟกูไปก่อน เพื่อให้คังอินมันเห็นว่ากูมานะโว้ยยยยยยยย
กูยืนด้านหลังเห็นแต่ตูดแฟนคลับ ฮ่าๆๆ พอเอสเจเข้าไปปุ๊บ อิเจ๊กะไอ้นุ่นบอกว่า
เห็นคังอินกะใครไม่รู้ กูแบบโฮกกก กูยังไม่เห็นมันเลยนะ จะได้เห็นไหมนิ ฮือๆ
แล้วก็ไปบ้านบุ๋มเอาป้ายไฟใหญ่ของกูกะของไอ้ต๋อง นั่งเมาส์กันในแท๊กซี่กันสามคน
ไอ้กิฟกะไอ้ต๋อง เมาส์เรื่องหนังเฟรนชิปคือไอ้ต๋องเล่าได้ฮามากอ่ะ ฮ่าๆๆๆ
แล้วก็กลับมาที่อิมแพคต่อ กูต้องมานั่งเฝ้าเอสเจซ้อมคอนหรอว่ะ เฮ้อออออ
อีกหลายชั่วโมงนัก เดินไปเดินมา นั่งรออยู่อย่างนั้น แล้วก็ไปฟังเอสเจซ้อมอีกฝาก
ชัดนักแล แล้วไอ้ต่ายกะน้องคนนึงบอกว่าคังอินซ้อมใส่เสื้อสีส้ม โอเชเก็บรายละเอียด
พอตอนด๊องร้องเพลง My everything โอ้โหแฟนคลับด๊องแถวนั้นซึมและร้องไห้
กันเป็นแถบเลย เห็นภาพแล้วแบบด๊องมึงรู้ไหมว่าแฟนคลับมันร้องไห้อยู่ด้านนอก
เฮ้ออออ แล้วก็ไปเอาเก้าอี้กะไอ้ต๋องเผื่อไปยืนแปะขนาบรถทัวร์ คือไปเดินไกลมาก
คนละฝากเลยไปเอาเก้าอี้ที่เค้าไม่เอาอ่ะ แต่แบบลากเก้าอี้ต้องลากฝั่งนอกนะ
เพราะอายว่ะ ฮ่าๆๆ ลากไปลากมาก็เห็นไฟมันส่องป้ายอิมแพคอันใหญ่ๆอ่ะ
ความคิดอันโฉดก็เอาอีกแล้ว เล่นเงาถ่ายรูปแต่ละรูปโคตรฮา สนุกกันอยู่สองคน
แล้วก็ลากเก้าอี้มาที่รถทัวร์ คือเหนื่อยได้อีกว่ะ = = นั่งพักซักพัก ใกล้เวลาที่
เอสเจจะออกละ อยู่ดีๆยามมันเอาเก้าอี้เก็บ คือเก้าอี้ที่กูลากและยกมาอัน
เหน็ดเหนื่อยเพื่ออะไรว่ะนิ เพื่อให้มันเก็บที่นี้หรอว่ะ ห่าเหอะ แต่ช่างแม้ง
งานนี้ประสานงานกะไอ้ต่ายช่วยกันส่องคังอินว่ามันนั่งตรงไหน พอมันออกปุ๊บ
คือตอนนั้นหาคนใส่เสื้อสีส้มๆ ไหนว่ะมันอยู่ไหนว่ะ ไอ้ต่ายบอกว่ามันนั่งตรงนี้
คือตรงคำว่า UP ของคำว่า supershow อ่ะ คือตอนนั้นไปอยู่ติดรถทัวร์ตรงนั้นเลย
ป้ายไฟกูได้ใช้งานแล้ววววว โบกไปโบกมาคังอินมันบ๊ายบายมาให้ ตอนนั้นคือแบบ
จะร้องไห้อ่ะ นิแหละที่กูต้องการแค่บายบายก็ยังดี ขอแค่นี้จริงๆ ฮือออออ
แล้วมันก็โชว์รูปในโทรศัพท์มันคือกูมองไม่เห็นเหอะว่าใครว่ะ แต่เป็นรูปคนนิแหละ
สงสัยมันโชว์รูปมันมั้ง = = โบกสักพักเห็นมันเหมือนกดๆโทรสัพท์มันกูก็คิดละ
ยังมีอารมณ์โทรหาคนประเทศมึงอีกหรอว่ะ มึงช่วยหันมาเล่นกะแฟนคลับ
หน่อยเหอะะะ แต่ไม่ใช่ว่ะมันไม่ได้โทรไปหา มันพิมอะไรไม่รู้แล้วมาแปะที่ข้างกระจก
คือกูเขย่งแล้วเขย่งอีกปีนไอ้กรงก็แล้วนะ ตอนนั้นเหมือนคนบ้าเลยว่ะ
ทำมือให้คังอินเอาโทรสัพท์ไว้ล่างๆกระจกหน่อย ไม่รู้อ่ะมันเห็นไม่เห็นกูไม่รู้
แต่ที่รู้ๆมันลดโทรสัพท์ไว้ล่างๆกระจก คือกูโวยวายแล้วอ่ะมันอุตสาห์เลื่อน
ให้กูอ่าน แต่ทำไมกูอ่านไม่รู้เรื่อง จนไอ้ต่ายมาสะกิดบอกว่า คังอินพิมเมสเซดว่า
THANK YOU เท่านั้นแหละ หันไปกี๊ดดดๆๆ กระโดดๆๆ อยู่อย่างนั้น อีห่ากูรักมึงงงง
อปป้าเห็นกูแล้วใช่ไหม อปป้าเห็นป้ายไฟกูแล้วใช่ไหม ฮืออ (พิมไปจะร้องไห้ไป)
แล้วรถทัวร์ก็ค่อยๆออกกูก็คลั่งวิ่งตามรถทัวร์จนถึงทางออกแล้วขึ้นรถตู้ไปกี๊ดๆๆ
กะคนในรถ ระหว่างนั้นพี่ปานเกือบมีเรื่องแต่ช่างเหอะ = = เลยให้พี่ปานไปที่
โรงแรมเลยไปรอมันเพราะตามไปก็เท่านั้นท่าทางพวกมันคงหลับกันอยู่แน่ๆ
พอพวกเราถึงโรงแรมปุ๊บพวกพนักงานไล่พวกกูให้ไปอยู่ใต้เนินประตูด้านล่าง
เรื่องอะไรว่ะ เด็กโคตรเยอะ = = ไปๆมาๆพวกกูไปรอตรงทางเข้าประตูยาม
คืออยู่ด้านนอกนะโว้ยไม่มีสิทธิ์ไล่ ฮ่าๆ แต่ช๊อคยิ่งกว่าเดิมเอสเจเข้าทางนี้จริงๆว่ะ
วิ่งกันฉิบหาย แล้วให้เด็กด้านหน้ามันไปต่อสู้กะพนักงานที่ไม่ให้ไปเล่นข้างรถ
สรุปพนักงานยอมแพ้ ฝั่งนี้ไม่ค่อยมีแฟนคลับเลย กูเลยป้ายไฟไปขนาบตรงคังอิน
ตอนแรกเห็นคังอินบายบายให้ต่ายเสร็จ กูก็วิ่งไปถึงคังอินหันมาบายบายให้กู
ฮือๆอีกแล้ววว ตอนนั้นแฟนคลับหมีมีแต่แค่กูกะต่ายสองคน มองจ้องมันอยู่นั่น
ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมองอะไรไม่เห็นถ้ามันอยู่เฉยๆ แต่เห็นมันเอากระเป๋า
ลงมาจากชั้นวาง แล้วกูก็วิ่งไปแถวประตูทางลงมัน ตอนนั้นโคตรฮาอ่ะ
คือการแต่งตัวอปป้ากูธรรมดามากๆแต่กระเป๋าเสื้อผ้าฮี หลุย ค่ะพี่น้อง ฮ่าๆ
เสร็จแล้วก็กลับบ้านซอลไปทำภารกิจตอนแรกนั่งตัดรูปหมี ขนาดตัดกูยังตัดเอียง
คือชีวิตจะทำอะไรได้ไหม = = ไปๆมาๆทนไม่ไหว ขอไปนอนที่ซอกหลืบ ฮ๋าๆ

วันเสาร์ที่ 12 กรกฎาคม 2551

ตื่นมาน้องทายทำรูปหมีใส่เสื้อกูเสร็จแล้ว ฮ่าๆ อาบน้ำแต่งตัวออกโลดดดดด
รอมันในโรงแรม อะฮึกๆ จะเห็นไหมว่ะ ช่างมันทำดีที่สุดได้แค่ไหนแค่นั้นเว้ย
ไปๆมาๆรอมันด้านนอก รอตรงน้ำพุอ่ะ เอารูปคังอินไปโบกกะเมย์
(ลากไอ้เมย์มาด้วยเพราะมันไม่เห็นคังอินเลย สงสารมัน = =)ไม่รู้ว่าตอนนั้น
คังอินออกมารึยังแต่เห็นคนมันนั่งตรง UP แล้ว ไม่รู้โว้ยตอนนั้นกูตะโกน
แหกปากเรียกคังอินเสียงกูแหลมมากกก จนแฟนคลับเฮนรี่มาช่วยเรียกคังอิน
(ขอบคุณมากๆเลยน้า ^^) ไปๆมาๆเสียงเริ่มหาย อยู่ดีๆไอ้เมย์ร้องใหญ่เลย
ส้มๆ หมีมันบายบายมาทางนี้ด้วย กูหันซ้ายหันขวามีแฟนคลับหมีไหมว่ะแถวนี้
เออสรุป ไม่มี ฮี่ๆ คังอินมันคงงงพร๊อบกูเยอะเกินไปรึป่าว = = ไปๆมาๆ
เมย์ลากกูไปอยู่ตรงทางออก แต่รถเอสเจยังไม่ออกซักที กูเลยขึ้นไปตรง
น้ำพุใหม่ แล้วต่ายก็มาอยู่กะกู งานนี้แทคทีมโว้ยคือรอนานมากอ่ะ
แดดก็โคตรร้อน ผิวกูเกรียมโคตรๆ เอาป้ายคังอินมาบังกูกะไอ้ต่ายสองคน
ไอ้ต่ายบอกว่า บายบายไปเหอะพี่ส้มเดี๋ยวมันก็เห็น แล้วอย่าเพิ่งลงจากน้ำพุ
นะ ให้รถมันผ่านตรงเราก่อนค่อยลง  กูก็โอเคๆๆ บายบายให้มัน เอาป้ายโบกมั้ง
พอรถผ่านตรงกู จริงๆด้วยว่ะคังอินบายบายให้กูกะไอ้ต่ายสองคนอยู่นั่น โฮะๆ
คังอินมันคงงงสองคนนี้เป็นอะไรกัน ^^ แล้วก็ไปที่ลานจอดรถหน้าอิมแพคเลย
ไม่อยากเข้าไปนั่งว่ะ นั่งทำอุปกรณ์ไปอะไรไป แล้วใกล้เวลาประตูเปิด
เลยเดินไปที่อิมแพคพร้อมกับป้ายไฟอันหนักหน่วง ถือเยอะฉิบหายเลย
แล้วเดอะแก๊งก็ถามพนักงานว่าเอาป้ายไฟเข้าได้ไหม พนักงานก็นะบอกว่า
เข้าได้แต่ป้ายเล็กป้ายใหญ่ห้ามเข้า ไอ้นุ่นเลยสวนไปเลยว่า เอาอะไรมา
เป็นเกณฑ์ว่าเล็กหรือใหญ่ แต่ตอนนั้นน้องทายมันโวยวายและร้องไห้ไปแล้ว
จนพี่พนักงานมาเคลียอะไรไม่รู้กูไม่ได้ฟัง แต่เห็นคนเอาป้ายไฟใหญ่เข้าไป
เยอะมาก แล้วพี่พนักงานบอกว่าแล้วแต่คนตรวจของว่าให้เข้าไหม
มีแบบนี้ด้วยหรอว่ะ เหอๆ แต่อารมณ์ตอนนั้นกูฟิวส์เริ่มแตก กูร้องไห้ ฮ่าๆ
ตอนนั้นอารมณ์ไม่ได้อะไรนะ แต่แบบว่ากูอยากเล่นกะคังอินในคอน
กูอยากให้มันเห็นกูในคอน ขอแค่นี้แหละ แล้วนอกนั้นมันจะกลับเกาหลี
กูไม่เห็นมันกูก็จะไม่แซดแล้ว กูกลัวกูกลัวจริงๆ กลัวไม่ได้เล่นกะหมีเป็นครั้ง
สุดท้ายของวันนั้น ไปบิ้วอิเจ๊กะใครไม่รู้ อิเจ๊ก็ปลอบใหญ่เลย ฮ่าๆๆๆ
กูชอบบิ้วจริงๆด้วยว่ะ ทำไมว่ะหนะกู  = = พอเข้าคอนปุ๊บ .... เด็กเยอะจัง
เหมือนรู้สึกดีพอไฟดับปุ๊บ ทะเลซับพลายบลู สวยมากๆ กูเกือบแล้วไหมละ
กูเกือบไม่ได้เห็นอะไรแบบนี้แล้ว เกือบเลิกชอบหมีแล้ว เกือบไม่ได้ดูคอนแล้ว
ก็รู้จักพี่คนนึงนั่งข้างกูชื่อบอยมั้ง ชอบด๊อง คือคนชอบด๊องนั่งขนาบข้างกู
พอคอนเริ่มก็โคตรสนุก พอคังอินออกมาร้องเดี่ยวปุ๊บ อีส้มลุกขึ้นกระโดดๆๆ
พร้อมกับป้ายไฟอันทุลักทุเล ฮาตัวเองว่ะ พอหันซ้ายหันขวา ไม่มีใครลุก
กูลุกคนเดียวแถมแหกปากอีกต่างหาก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นแบบนี้ตลอดคอนอ่ะ
คังอินออกทีไรอีส้มต้องเป็นแบบนี้ทุกครั้ง จนคนในโซนนั้น ชิน !! กับกู
จนเพลงแมรี่ยูอีหมีกูอยู่โซน SF โซนเดอะแก๊งกู ฮืออออออออออออออออ
อยากบอกว่าในทริปเอสเจมาเหนี้ยะกูนอยเรื่องนี้สุด คือน้อยใจโชคชะตา
ตัวเองชะมัด ถ้าตอนนั้นกูมีตังค์กูคงได้อยู่โซน SF แล้ว กูคงได้สบตากะหมี
ร้องเพลงกะหมี ได้เล่นกะหมี ฮือออออออออ นี้กูเพ้อใช่ไหม (จะร้องไห้อเกน)
คือคนที่อยู่หน้ากูเหนี้ยะด๊อง แต่แบบตัวกูเบนไปด้านขวาแล้วอ่ะ คังอินอปป้า
คังอินอปป้า หงึดดดดดด แต่แบบช๊อคของแท้ กูมองคังอินตลอดทั้งคอน
อยู่ดีๆมันหายไปไหน แล้วทำไมคนถึงไปกี๊ดไอ้ตรงทางเดินนั่น กูก็ชะเง้อๆไป
จนพี่บอยบอกว่า ส้มๆๆคังอินอยู่ตรงนั้นๆ กูก็แบบ ห๊าาาาา ตอนนั้นวิ่งตรง
ที่นั่งอ่ะ อุปสรรคเยอะสัดอ่ะ กูดันเหยียบตรงด้านในที่นั่งขากูเลยหุบเข้าไป
เก้าอี้เลยอ่ะ แหงะทำไรก็แหงะไม่ค่อยออก แต่มีใครไม่รู้ช่วยดันกูออกจาก
เก้าอี้ คือไม่รู้จักกันเลยอ่ะ แต่แบบเค้ารู้แหละว่ากูชอบคังอิน ช่วยกูใหญ่เลย
ท้ายที่สุดกูก็ออกจากตรงนั้น ไปหาคังอินแต่มีคนบังกูสองคนได้มั้ง
กูเลยหน้าด้านสะกิดเค้าบอกว่า ขอนะค่ะ จนเพื่อนๆเค้าแหวกทางให้กู
หมดเลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณมากๆเลยนะ ^^
และแล้วกูก็ได้อยู่หน้าสุดอยู่ใกล้กะคังอินไม่ถึงเมตร หงึด T^T
แล้วก็เอาป้ายไฟไปสาดใส่อย่างเดียว จนคังอินหันมามองแล้วยิ้มให้กู
แล้วกูก็ชูนิ้วโป้งบอกไปว่า ชเวโก คังอินแม้งดันส่งจูบกลับมาให้กู
ฮืออออออออออ นิแหละที่กูต้องการ กูไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้แล้ว
แล้วกูก็ยื่นมือทำหน้าตาอ้อนมืออ้อนตีนสุดๆ ขอจับมือหน่อยอปป้าาาา
คังอินเห็นแล้วก็ยิ้มแล้วทำมือประมาณว่า แปปๆ พอมันจะลงแม้งเดิน
มาจับมือกูแต่แล้วไงอ่ะ เล็บกูไปบาดมือมันอ่าดิ คังอินหันมาแล้วแบมือแล้วทำหน้า
เจ๊บแล้วมองหน้ากู คือมันไม่ได้มองกวนตีนนะ แต่มามองทำหน้าตา
ประมาณว่าผมเจ๊บง่ะ กูก็ทำหน้าตาจะร้องไห้ส่ายหน้าอย่างเดียวเลย ฮือๆ
แล้วคังอินก็เดินลงไปจับคนอื่นต่อไป =_______= รู้สึกไม่ดีชะมัด
แล้วก็อังกอร์คอน อังกอร์เป็นอะไรที่ประทับใจสุดๆความจริงคอนจบแล้ว
จบของจริง แต่ด้วยที่ว่านิสัยเอสเจอ่ะรักแฟนคลับ ออกมาซะงั้น
จนทางพี่สตาฟเค้าทำมือควงเร็วมากๆอ่ะให้เข้ามา เฮ้อออออ คอนจบแล้ว
ออกจากคอนกูยังรู้สึกไม่ดีกะที่อปป้ามันเจ๊บมือเพราะเล็บกู กูไม่ได้ตั้งใจนะ
ฮืออออออออ พอเอสเจที่กลับก่อนซึ่งมีคังอินอยู่ด้วยกลับรถตู้ก็เลยตามมัน
ตามอยู่นั่นเห็นแต่อีทึกเปิดม่านอยู่หลังรถ รถขับเร็วเวอร์อ่ะ จนไปที่
สุวรรณภูมิมันเข้าทางโรงแรมโนโวเทลสรุปมันหลอกแฟนคลับให้ติดอยู่ตรงนั้น
แล้วพวกมันก็ไปทางอื่นแทน คือรถถอยแทบไม่ทัน แล้วก็ลงวิ่งขึ้นไปชั้น4
วิ่งไปวิ่งมา เหนื่อยเหี้ยๆอ่ะ เลยขึ้นรถต่ายไปหน้าโพส สรุปมันเข้าโพสไปแหละ
แล้วก็กลับบ้านซอลอีกอเกนเมาส์กะซอลยันตีเท่าไรไม่รู้ แล้วหลับไปเลย

จบทริปแบบงงๆเหมือนฝันรึป่าวว่ะ ฮ่าๆๆ
ขอบคุณเอสเจที่มาสร้างสิ่งดีๆแบบนี้ตลอด
ขอบคุณคังอินอปป้าที่แสนดีแบบนี้เสมอๆ
ขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้กูเจอชายในฝันของกูอีกคน พี่ท๊อปพิพัฒน์
ได้ถ่ายรูปคู่มาด้วยแหละ ชอบพี่เค้ามาหลายปีแล้วไม่เคยได้เจอตัวจริงสักที
คือพี่แกตัวจริงเฟรนลี่อ่ะ น่ารักมากๆคุยกะพี่แกแล้วแบบ ปลื้มว่ะพี่ท๊อป ฮ่าๆ
ขอบคุณเดอะแก๊งสำหรับทริปนี้ทริปหน้าเจอใหม่เว้ยยยยยย

จบรายงานข่าวโดย somkangin4ever

PICTURE this trip !!

edit @ 5 Aug 2008 23:01:21 by PaSomkA